Στην μαγειρική δίνω βάση στις κοπές .
Απ' την ώρα που βεβαιώθηκα ότι είμαι συστηματικός τυπάκος άρχισα να παρα..λογίζομαι για πράγματα που δεν ήταν του χεριού μου . Έκανα αυτό που, ξέρω πώς γίνεται . Σχεδίαζα με λεπτομέρειες τις επιδιώξεις μου και μετά, προέβαινα σε πράξεις . Ποτέ δεν ήταν ο σχεδιασμός για κλάματα, αυτό το δίνω στον εαυτό μου . Τα αποτελέσματα των πράξεών μου όμως έδειχναν αντίθετα από τις επιθυμίες μου .
Απ' την ώρα που βεβαιώθηκα ότι είμαι συστηματικός άρχισα να παρα.. λογίζομαι για τα αποτελέσματα των πράξεών μου . Στο τέλος με λίγο σπρώξιμο, τα αποτελέσματα προσέγγιζαν ελαφρώς με τις αρχικές επιδιώξεις . Αν ξαπλώσεις και σβήσεις τα φώτα η μνήμη κάνει γιορτή .
Στην μαγειρική , όπως είπα , δίνω βάση στις κοπές . Το κρατάμε .
Μαγειρεύοντας θετικούς απολογισμούς τελικά απέφευγα την ολική αναθεώρηση των σχεδίων μου . Έτσι προέβαινα σε δεύτερο κύμα πράξεων που ήτανε προσαρμοσμένες στις αρχικές επιδιώξεις . Αυτές οι πράξεις έφερναν καλύτερα αποτελέσματα προς τον μη επιδιωκόμενο στόχο . ( Με 'χασες ; Θα βοηθήσω , υπομονή λίγο , να ολοκληρώσω αυτό ) . Στο δεύτερο κύμα πράξεων πας στον αυτόματο αφού δεν ήταν πλέον αναμέννα διάφορα κόκκινα λαμπάκια . Τα αποτελέσματα συνέχιζαν να αποκλίνουν από τον στόχο. Αλλά ποιός θυμάται, με διεξοδική λεπτομέρεια, τι ευχήθηκε εξ αρχής ;
Και τότε , χωρίς καμία στάση για αξιολόγηση, προέβαινα σε τρίτο κύμα πράξεων, ώστε να εδραιώσω τη νίκη . Στη σχολή μάθαμε ότι ποδήλατο που δεν κινείται ξαπλώνει . Δεν ήταν μαγειρικής . Η σχολή . Ήτανε από αυτές της Δυτικής εμπνεύσεως με χαμηλή βάση . Το χαρτί λέει διοίκηση επιχειρήσεων , όχι αστεία .
Πάμε τώρα ένα παράδειγμα για να ...κατανοήσεις κι εσύ την κατανόησή μου .
Πες βρε αδερφέ ότι είχα μια επιθυμία να μαζέψω πορτοκάλια . Έμπαινα σε άγριο χωματόδρομο προς κατεύθυνση Καλαμάτα . Σωστός ; Και για χιλιόμετρα περνούσα ελαιώνες . Όμως ήμουν Πελοπόννησο , θέλω να πω, δεν ήμουν με λάθος σχέδιο . Όταν η βενζίνη δεν θα έφτανε να γυρίσω πίσω όπως κάθε τύπος που σχεδιάζει καλά, σταμάταγα . Με τα πόδια μπορούσα να διανύσω αρκετή απόσταση ως το σούρουπο . Της μύτης μου όλο της φαινόταν ότι μύριζε εσπεριδοειδή . Αλλά , για να μη πάει χαμένο το περπάτημα γέμιζα ελιές τον σάκο μου . Σε σχέση με κάποιον που είχε μείνει κέντρο Σπάρτη, ήμουνα καλύτερα . Όταν γύριζα ( είχα ) μεσάνυχτα στο σπίτι κατάκωπος έσβηνα φώτα και ξάπλωνα . Κοιτούσα το ταβάνι . Ούτε πορτοκαλί, ούτε πράσινο . Πενήντα αποχρώσεις του μαύρου . Ήμουν εντάξει !
Το πρωί δεν θυμόμουν σε ποιά φάση του μαγειρέματος κόλλησα χθες. Στο ξύσμα πορτοκαλιού ή στο λάδωμα του σκεύους ; Στις επόμενες τρείς εξορμήσεις για να μην έχω εκπλήξεις ξεκινούσα για ελιές . Έτσι, χωρίς πολύ να το σκεφτώ, αν δηλαδή είμαι ευχαριστημένος, έφτασα σε ένα απτό αποτέλεσμα.
Άνοιξα το λιοτρίβι .
Ποτέ δεν ήτανε για κλάματα ό,τι έκανα. Τώρα θα ήτανε ; Σε τι ήμουνα καλός ; Στις κοπές . Τι κάνει ένα λιοτρίβι ; Μικρά κομματάκια τις ελιές . Που είναι, δηλαδή, η πανωλεθρία ; Μιά μικρή παρέκλιση αποτελέσματος . Η βάση της Μεσογειακής διατροφής ποιά είναι ; Η ελίτσα ; Έτσι .
Από τότε που διάβασα τον παράλογο άνθρωπο του Καμύ , εκεί στο μύθο του Σίσυφου , βεβαιώθηκα κι από πάνω, ότι τίποτε δεν έχει και τόσο μεγάλη σημασία στη ζωή . Οι επιδιώξεις είναι ένα πράγμα , οι πράξεις ένα άλλο και τα αποτελέσματα είναι πάντοτε αντίθετα από τις ευχές . Οπότε χέσε τις ευχές και πράττε .
Έτσι έγινα πετυχημένος .
Εσύ ;

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
εντυπώσεις ;