Για το μεγαλύτερο μέρος της ανθρώπινης ιστορίας, η ομιλία δεν αποτελούσε απλώς μέσο επικοινωνίας, αλλά τον κύριο και αυτονόητο τρόπο αλληλεπίδρασης. Οι καθημερινές απλές δραστηριότητες, όπως ο προσανατολισμός στον χώρο, η γνωριμία με αγνώστους, η ανταλλαγή προϊόντων και η επαγγελματική συνεργασία, η διατήρηση φιλικών σχέσεων, προϋπέθεταν τη διεξαγωγή προφορικής συζήτησης . Εκείνης της αλληλεπίδρασης δυό τουλάχιστον ανθρώπων.
Ο ένας μιλούσε και μετά σιώπαινε. Ο άλλος άκουγε και αφού κατανοούσε, απαντούσε.
Σήμερα η παρακάτω έκκληση θα σας φανεί τόσο οικεία .
- Θέλω να με ακούσεις λίγο . ( Εννοεί , σταμάτα να μιλάς ) . Θέλω να προσπαθήσεις ειλικρινά να με ακούσεις .
Την έχουμε απευθύνει όλοι μας . Άλλοτε με ψυχραιμία και άλλοτε στα πρόθυρα σύγκρουσης.
( ψήνεται ... )
* αναφορά στο βιβλίο της Θεσσαλονικιάς Βάσως Καλαντίδου ( Το μουγκοχώρι ) εκδ. Ενύπνιο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
εντυπώσεις ;